แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทวิตรัก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ทวิตรัก แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555

“ทวิตรัก” หมายเลข 16 – รักออนไลน์


มีคำถามส่งมาว่าด้วยการสานสัมพันธ์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ขอตอบให้ร่วมกันอ่าน+ร่วมกันคิด เพราะอาจจะสอดคล้องกับประสบการณ์ของหลายคนที่งงงันปนปวดใจกับการสร้างสัมพันธ์ออนไลน์

มีคนมา “ชวนคุย” ผ่านช่องทางสื่อสารอย่าง “WhatsApp” “Facebook” “MSN” ฯลฯ บ่อยๆ ครั้งละนานๆ ต่อเนื่องกัน เรียกว่าเป็นการ “คบ” กันหรือไม่ ทำไมหลายคนที่ชอบคุยกับเราผ่านช่องทางแบบนี้จึงไม่อยาก “คุย” กับเราตัวเป็นๆ ไม่ยอมโทรมาหา ไม่ยอมนัดเจอ อาการก้ำกึ้งแบบนี้แปลว่าอะไร เราเป็นคนพิเศษในชีวิตของเขาหรือไม่

ถ้าไม่ชอบอาการจะห่างก็ไม่ห่าง จะใกล้ก็ไม่ใกล้แบบนี้จะทำอย่างไรดี

เมื่อความสัมพันธ์ไม่ได้ดังใจ เรามักตั้งคำถามว่าทำไมเขาจึงไม่น่ารักกับเราในวิถีที่เราอยากให้เขาเป็นและทำ โดยไม่ถามตัวเองต่อไปด้วยว่ารู้คำตอบแล้วได้อะไร

คำถามที่ควรจะถามและใคร่ครวญน่าจะเป็นว่า เรารู้สึกอย่างไรกับท่าทีเช่นนั้น และควรจะจัดการกับความรู้สึกนั้นอย่างไร

เวลาที่ Social Media รุ่งเรืองเฟื่องฟูแบบนี้ คนมากมายใช้ช่องทางสื่อใหม่ในการติดต่อสานสัมพันธ์กับคนที่น่าสนใจ โดยมีข้อได้เปรียบคือการจัดการรักษาระยะห่างได้ตามความสะดวกของตัวเอง

เราเลยได้เห็นอาการใกล้ออนไลน์ – ห่างออฟไลน์ หรือสนิทสนมแบบเสมือนจริงโดยไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดกันตัวเป็น ๆ อาการประมาณนี้ทำให้หลายคนจัดที่ทางไม่ถูกว่าคนที่ตัวเองใกล้ชิดในสื่อสังคมควรจะเป็นอะไรในชีวิตจริง

บางคนพอใจจะสนิทสนมและดำเนินความสัมพันธ์แบบเสมือนจริงนี้ไปเรื่อย ๆ เพราะข้อจำกัดในชีวิตจริง (เช่นมีลูกมีเมียเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว – เรื่องนี้ดูจะเป็นข้อจำกัดหลักของชายชนชั้นกลางไทย ทำให้ไม่สานสัมพันธ์ออฟไลน์กับหญิงที่ตัวเองไปกระลิ้มกระเหลี่ยออนไลน์)

บางคนพอใจจะดี้ด้าออนไลน์โดยไม่อยากรับความรับผิดชอบและหน้าที่ปฏิบัติของการมีแฟนในชีวิตจริง ก็เลยรักษาระยะห่างในการติดต่อที่จะสร้างความยุ่งยากเกินความสะดวกที่ตัวเองจะยอมรับได้ เราเลยได้เห็นอาการแชทหวานฉ่ำแต่นิ่งสนิทไม่สานต่อแบบตัวเป็นๆ

อย่าลืมว่าโลกออนไลน์เป็นพื้นที่ให้เราหลบหนีจากปัญหา ความทุกข์และความไม่สมบูรณ์ของชีวิตประจำวัน อะไรที่ทำออนไลน์กับออฟไลน์จึงไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องเดียวกันอย่างสอดคล้อง

ในที่สุดแล้ว การพยายามหาคำอธิบายว่าทำไมคนจึงทำอย่างที่เขาทำอาจจะเป็นไปไม่ได้เลยก็ได้ ลองถามตัวเองดีไหมว่าสถานการณ์ที่เป็นอยู่ทำให้เราเป็นสุขดีอยู่หรือ (ถ้าเป็นสุขคงไม่ถาม “ทวิตรัก” ลองนะ) ถ้าปวดหัวนักก็ถอยดีกว่า

แต่หลายคนก็ไม่สามารถจะถอยไปเฉย ๆ เพราะความเคยชินกับแบบแผนละครหลังข่าว ที่ต้องมีเริ่มต้นและฉากจบให้ชัดเจนรู้เรื่อง ก็เลยพยายามเคลียร์โดยบอกอีกฝ่ายว่า “ฉันจะไปแล้วนะ” โดยทั่วไปเมื่อได้ยินอะไรประมาณนี้ เราจะเห็นอาการยื้อตามมาจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งให้ปวดหัวต่อไปอีกพักใหญ่ ๆ

คนที่บอกคนรักว่าทนไม่ไหว ไม่อยู่ด้วยแล้ว มักจะยังไม่ถึงจุดแตกหักจริง เพราะถ้าจะไปก็คงไปเลยโดยไม่ต้องรอให้คนรักยินยอมเลิก

เวลาความสัมพันธ์ไม่เวิร์ค เราแต่ละคนเป็นฝ่ายตัดสินใจเดินจากไปได้เสมอ แต่มักจะรอให้อีกฝ่ายเลือกเดินจากไป

การเลิกกับคนรักต้องอาศัยแรงใจมากมาย ถ้าความสัมพันธ์ไม่เป็นสุขก็ถอยมาอย่ายื้อจะดีกว่าไหม เก็บแรงใจไว้จัดการกับอารมณ์ความรู้สึกตัวเองจะดีกว่า

อันที่จริง ความสัมพันธ์แบบเสมือนจริงเช่นนี้น่าจะทำให้การเดินถอยห่างจากมาง่ายขี้น เพราะไม่ต้องเห็นหน้าเห็นตาปะทะสังสรรค์กันในชีวิตจริงให้ต้องลำบากใจ

เมื่อความสัมพันธ์เริ่มแบบเสมือนจริงก็จบแบบเสมือนจริงบ้างคงดี Unplug/Offline หายไปไม่วนเวียน ถอยมาถนอมใจตัวเองจะดีกว่า

อย่าลืมว่าในความรัก-ความสัมพันธ์ ตัวเราไม่ได้หายไปไหนแม้จะให้ความสำคัญกับคนรักมากมาย ตัวเรา-ใจเราก็ยังสำคัญที่สุด ปล่อยให้แหลกสลายไปก็ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ที่เลวร้ายดีขึ้นได้

อะไรที่มันเกิดออนไลน์ ก็ทิ้งไว้ในพื้นที่ออนไลน์ต่อไป ใช้ชีวิตออฟไลน์ให้เป็นสุขจะดีกว่า...

วันพฤหัสบดีที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2555

“ทวิตรัก” หมายเลข 15 – เวลา/ความชัดเจนในสภาวะปิ๊ง/ประทับใจ



เมื่อเกิดปิ๊ง/ประทับใจใครบางคน แล้วเขาก็ดูมีทีท่าคล้ายว่าจะประทับใจเราเหมือนกัน เช่นชอบคุยกับเรา ใส่ใจเรา ฯลฯ คำถามในใจของหลายคนในสถานการณ์นี้คือแล้วเขารู้สึกอย่างไรกับเรา เขาชอบเราไหม เขาอยากสานสัมพันธ์ให้แนบแน่นขึ้นกับเราหรือเปล่า

เรามักลืมไปว่า คำถามที่สำคัญกว่านั้นคือแล้วตัวเรารู้สึกอย่างไรกันแน่ เราต้องการอะไร คนนี้เหมาะจะอยู่ในชีวิตเราแบบไหน

คนที่เราใช้คุยด้วยแล้วถูกคอ ไปกินข้าวด้วย/ใช้เวลาด้วยแล้วสนุกและรู้สึกดี อาจไม่เหมาะจะเป็นคนรักของเราก็ได้

กติการักในเวลานี้ทำให้เราคาดหวังให้คู่รักของเราเข้าใจเรา เป็นเพื่อนร่วมทุกข์สุข และทำกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตร่วมกับเราได้ ความเข้าใจ/ใส่ใจ/รสนิยม/วิถีชีวิตเป็นปัจจัยสำคัญให้ความสัมพันธ์ราบรื่น

แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าระหว่างเรากับคนที่เราประทับใจมีองค์ประกอบเหล่านี้ครบไหม โดยทั่วไปเวลาทำให้เรารู้คำตอบ เวลาทำให้เราชัดเจนขึ้นด้วยว่าเขาเป็นคนอย่างไร เขารู้สึกอย่างไร เขาอยากจะสัมพันธ์กับเราแบบไหน เวลาทำให้เราเข้าใจความรู้สึกและความต้องการของตัวเราเองมากขึ้นด้วย

แต่คนที่อยู่ในอารมณ์ปิ๊งมักใจร้อนเกินกว่าจะให้เวลาทำหน้าที่ หลายคนอยากรู้ตอนนี้/เดี๋ยวนี้/ทันทีว่าเขารู้สึกอย่างไรกันแน่

เพราะอยากรู้เลยทำให้คิดวนไปมาว่าสารภาพความรู้สึกให้เขารู้แล้วให้เขาบอกมาเลยว่าคิดอย่างไรกับเรา เป็นแฟนกันไหมจ๊ะ อะไรประมาณนั้น

แม้ว่าอยากรู้ใจจะขาด หลายคนก็หวาดหวั่นกับคำตอบที่จะได้รับ เกรงว่าจะเกิดปรากฏการณ์แตกสลายทั้งใจและหน้า

กลายเป็นว่าอยากรู้แต่ไม่อยากเสี่ยง ได้แต่อึดอัดไปมาว่าเรื่องของเราจะเป็นไปในทางไหน
แล้วจะทำยังไงดี ขอตอบแบบให้ทางเลือกไปเลือกเอาเองตามนิสัยและปัจจัยเฉพาะดังนี้

ทางเลือกที่หนึ่งสำหรับคนใจร้อน บอกความรู้สึกและถามเขาไปเลยว่า เธอรู้สึกอย่างเดียวกับฉันไหม

ใครจะเลือกทางนี้กรุณาเตรียมใจรับความเสี่ยง ว่าคำตอบอาจเป็นไปในทิศทางไม่ถูกใจเราได้เหมือนกัน ถ้าใจไม่ถึงจะรับความเสี่ยงก็เลือกทางนี้ยากนะ

แต่แนวโน้มคำตอบที่ได้สำหรับคนทางเลือกนี้คือ คำตอบแบบงง ๆ เพราะอีกฝ่ายก็ไม่แน่ใจว่าเขารู้สึกอย่างไร ต้องการอะไร เหมือนกับที่เรายังงง ๆ อยู่นี่แหละ

การบอกรักเมื่อยังไม่แน่ใจว่าที่รู้สึกอยู่นี้คืออะไรกันแน่ ทำให้หลายคนยิ่งอึดอัดหนักเข้าไปอีกเมื่อชัดเจนขึ้นว่ารู้สึกอย่างไรและต้องการอะไร แต่ไม่รู้จะนำพาตัวเองให้หลุดพ้นจากความสัมพันธ์ที่เริ่มไปเพราะความไม่แน่ใจได้อย่างไร

เอาเป็นว่าใครจะเลือกทางลุยบอกรัก ต้องยอมรับความเสี่ยง และมีความสามารถในการจัดการภาวะอกหัก และชิ่งได้ไม่เขอะเขินเมื่อความรู้ชัดว่าที่มีอยู่ไม่ใช่รัก

อีกทางเลือกหนึ่งคือ “รอ” เวลาจะให้คำตอบว่าเรารู้สึกอย่างไรและต้องการอะไรกันแน่ เวลาทำให้เห็นคนที่เราปิ๊งชัดเจนขึ้นว่าเขาเป็นคนอย่างไร

เวลาที่ผ่านไปอาจทำให้เราตระหนักว่าไม่สามารถจะใกล้ชิดในฐานะคู่รักกับคน ๆ นี้ได้ เพราะไม่ชอบวิธีกินยำวุ้นเส้นของเขา หรือไม่ชอบที่เขาหยอดเสน่ห์ไม่เลือกหน้าก็เป็นได้

ในที่สุดเวลาจะทำให้อะไรที่ไม่ชัดตอนนี้ ชัดเจนขึ้นได้ ถ้าเราทนอึดอัดปล่อยให้เวลาทำหน้าที่ได้

ทางเลือกหลัก ๆ ในสถานการณ์ปิ๊ง+อยากชัดเจน มีให้เลือกเองตาม “ใจ” และนิสัยของแต่ละคน
ไม่ว่าจะชัดเจนแล้วเจ็บแสบ หรืออึดอัดเพราะคลุมเครือ #ทวิตรักอยู่เป็นเพื่อนคุณเสมอค่ะ


วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2555

เลือดแลกรัก


หลังจาก tweet ประเด็นการทำร้ายตัวเองเพราะรักและ “เลือดแลกรักไม่ได้” ไป มีเพื่อนทวิตภพถามเข้ามาว่า

@cevil2prance: คนที่คิดหรือกำลังทำร้ายตัวเองแบบนี้ควรแก้ยังไงครับ

ขอตอบยาวชวนคิดดังนี้....

คนไม่น้อยทำร้าย/ทำลายตัวเองเพราะผิดหวังในรัก เช่นกรณีคนที่รักไม่รักตอบ หรือคนเคยรักแต่หมดรักไป การทำร้ายตัวเองเป็นไปเพื่อสื่อสารให้โลก (โดยเฉพาะคนรัก) รู้ถึงความเจ็บปวดทุกข์ใจเมื่อรักไม่สมหวัง และแสดงออกถึงความรักท่วมท้นว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคนที่รักอยู่ในชีวิต ประมาณว่า “เห็นไหมว่าฉันรักเธอมากมายแค่ไหน ทำไมเธอไม่สนใจ ไม่หันมามอง และไม่ให้ค่ากับรักของฉันบ้าง”

ความรุนแรงต่อตัวเองเพราะความรักในหลายกรณีเป็นความพยายามจะเปลี่ยนใจคนรัก ให้รับรักหรือกลับมาอยู่ในความสัมพันธ์ด้วยกันเหมือนเดิม

ใครกำลังอยู่ในสถานการณ์ประมาณนี้ มีคำถามและแง่มุมชวนคิดต่อไปด้วยกัน

ถ้าการทำร้ายตัวเองเป็นไปเพื่อแสดงให้คนรักรับรู้ถึงความรักและความทุกข์ใจ ขอให้ถามตัวเองว่าทำไปแล้วคนรักได้รับรู้อย่างที่เราอยากให้เขารู้ไหม หรือเราจะกลายเป็นไอ้บ้า/อีบ้าที่น่ารำคาญในระดับที่เพิ่มขึ้นจากความรำคาญที่มีอยู่ก่อนแล้ว

แนวโน้มคือการทำร้ายตัวเองมักจะไม่ถูกคนรักมองเห็นอย่างที่คนทำอยากให้เห็นนัก เพราะในขณะที่ความรักบังตาให้เห็นแต่มุมบวกของคนที่รัก ความไม่รักก็บังตาให้เห็นแต่มุมน่าเบื่อน่ารำคาญของคนที่เราไม่รักเหมือนกัน

โอกาสที่การทำร้ายตัวเองประชดรักจะจบลงด้วยการเจ็บตัวฟรีจึงสูงมาก เพราะมักกลายเป็นการกระตุ้มต่อมรำคาญจนพาลเกลียดในคนที่เรารักเสียมากกว่า

แล้วการทำร้ายตัวเองเปลี่ยนใจคนรักให้รักหรือกลับมารักเราได้หรือไม่

ที่น่าเศร้าคือการทำร้ายตัวเองอาจทำให้คนรักใจอ่อนบางคนสงสารว่าได้ทำให้คนที่ตัวเองไม่รักต้องทำเช่นนั้น และสำนึกผิดมากบ้างน้อยบ้าง แต่ความสงสารและสำนึกผิดก็ไม่ใช่ความรักอย่างที่เราต้องการอยู่ดี และไม่มีแรงยึดเหนี่ยวให้คนที่ไม่รักเราอยู่กับเราได้

การพยายามหลอนคนที่ไม่รักเราให้ผวาว่าเราจะทำร้ายตัวเองอีก อาจทำให้ไฟเกลียดลุกโชนขึ้นแทน

สรุปคือ คนมากมายไม่ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการจากคนรักด้วยการทำร้ายตัวเอง การทำร้ายตัวเองไม่ทำให้รักเกิดแต่มักดับความรู้สึกดี ๆ ที่อาจจะมีอยู่บ้างลง และทำให้ความกลัว ความเกลียดเข้าแทนที

ถ้าเช่นนั้นจะทำเช่นไรดี

น่าจะเริ่มจากการยอมรับว่าการไม่สมใจในรักเป็นความทุกข์ ทำให้เราเจ็บปวด ความเจ็บนั้นเป็นของเรา อยู่ในใจเรา ต้องจัดการกับใจเราที่เจ็บ การจัดการนี้ใช้เวลา

เมื่อเห็นตัวเองและเห็นความเจ็บแล้ว ลองคิดต่อว่ามุมมองของเราตอนนี้คืออะไร เป็นไปได้ไหมว่าเรา “จับจ้อง” มองเห็นแต่คนที่เรารักราวกับเขาเป็นศูนย์กลางของจักรวาล การจับจ้องนั้นทำให้เรามองไม่เห็นโยงใยความรักความสัมพันธ์อีกมากมายหลายรูปแบบที่ยึดโยงร้อยรัดเราไว้กับโลก และทำให้เราเป็นเรา

ลองเปลี่ยนมุมที่มองไปแม้เพียงเล็กน้อย จะเห็นคนที่รักและเป็นห่วงเราในระดับต่าง ๆ มากมาย คนที่กังวลกับความโศกเศร้าของเราแต่เรามองไม่เห็นเพราะมัวแต่จดจ่อกับคนรัก คนที่พร้อมจะเป็นเพื่อนทุกข์รับฟังปัญหาและทำกิจกรรมคลายโศกร่วมกับเรา ลากเราให้หลุดพ้นจากห้วงทุกข์

คนเหล่านั้นอาจหมายถึง พ่อแม่ พี่น้อง เครือญาติ และเพื่อนฝูง ลองหันไปมองเขาบ้าง แล้วจะพบมือมากมายที่พร้อมจะฉุดเราให้ลุกขึ้นยืนหรือโอบกอดปลุกปลอบให้คลายเศร้า

(เพื่อนคนหนึ่งเล่าว่า เธอเคยทุกข์สาหัสเพราะคนรักทิ้งไป คืนหนึ่งเธอตัดสินใจฆ่าตัวตาย ณ เวลาที่กำลังจะใช้มีดกรีดเส้นเลือดที่ข้อมือ เธอนึกถึงครูคนหนึ่งที่รักเธอนักว่าจะรู้สึกอย่างไรเมื่อพบว่าเธอฆ่าตัวตาย วูบคิดนั้นทำให้เธอเปลี่ยนใจได้)

ระบายทุกข์ในใจกับคนในแวดวงที่มีความหมายและเห็นเรามีความหมาย ทุกคนคงไม่เข้าใจเราไปหมดทุกเรื่อง แต่พร้อมจะฟังและปลุกปลอบในบางเรื่อง บางคนรับฟังได้ทุกเรื่อง

เอาความทุกข์เพราะรักไปโยนใส่คนอื่นตลอดเวลาก็ไม่เวิร์คในระยะยาว เพราะตัวเราจะวนอยู่กับทุกข์นั้น และคนที่ช่วยกันประคองเราจะเหนื่อยอ่อน ลองดึงใจเราออกจากทุกข์นั้นหันไปใส่ใจกับเรื่องอื่นบ้าง เช่นทำอะไรสนุก ๆ ตามรสนิยม

ลองใช้เวลาทำสิ่งที่เราเพลิดเพลินกับคนรอบตัวที่แคร์เราเหล่านี้ สักพักจะพบว่าความสนุกสนานเบิกบานในชีวิตไม่ได้มาจากการมีคนรักแต่เพียงอย่างเดียว

ทำมาเรื่อย ๆ ดังนี้จะพบว่าการมองโลกของเราจะเริ่ม “กว้าง” ขึ้น จากที่จดจ่ออยู่กับคนคนเดียว และความเจ็บปวดชุดเดียว เราเริ่มเห็นคนอื่นที่มีความหมายในชีวิตเรา และอย่างอื่นที่ทำให้เราเป็นสุขได้

บางคนอาจจะเริ่มมองให้กว้างออกไปอีก จะเห็นคนและสัตว์โลกที่ทุกข์ยากลำบากด้วยเรื่องต่าง ๆ ลองสละเวลาจากงานที่ทำหรือการคิดหมกมุ่นกับทกุข์ของตัวเอง ให้ความช่วยเหลือเท่าที่เราจะทำได้ การถามทุกข์สุข ช่วยเช็ดน้ำตาของคนอื่น ทำอะไรให้คนอื่นบ้างเท่าที่เราจะทำได้ ช่วยลดทุกข์ในใจลงได้ เพราะเริ่มตาสว่างว่าเราไม่ได้ทุกข์อยู่คนเดียวในโลก

หลายคนที่ทนอ่านมาถึงบันทัดนี้อาจท้อถอยว่าทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลา อย่าลืมว่าทุกข์เพราะรักเป็นปมซับซ้อนที่เราเอาใจเราไปผูกไว้เอง กว่าจะคลายได้โดยไม่ติดค้างใช้เวลาเสมอ และเมื่อเดินผ่านมาได้จะรู้กสึกดีกับตัวเองและญาติมิตรรอบข้างที่ยืนเคียงข้างเราไม่หนีหาย

คนที่ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์นี้เอง แต่มีเพื่อนหรือคนรู้จักที่กำลังทุกข์เพราะรัก โปรดเข้าใจว่าเขาทุกข์ การช่วยรับฟังและทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อความเพลิดเพลินและให้เขาเห็นโลกในมุมอื่น ทำให้เขารู้ว่ามีคนที่แคร์เขา น่าจะเป็นพลังเสริมให้เพื่อนทีทุกข์เพราะรักรู้สึกดีขึ้นได้บ้าง
มิตรภาพช่วยคลายทุกข์เพราะรักได้เสมอ

ทุกข์เพราะรักเป็นเรื่องยากเย็นสาหัสเพราะใกล้ใจ แต่ก็ไม่เคยทำให้ใครตายเหมือนอุบัติภัยและโรคร้าย ที่ตายเพราะรักมักทำให้ตัวเองตายเอง เพื่อจะรู้ว่าตายไปความเจ็บก็ไม่จบ และเลือดเนื้อชีวิตที่ทุ่มให้ก็ไม่ได้ทำให้ได้ในสิ่งที่อยากได้อยู่ดี

ลองเอาชนะความเจ็บและความทุกข์นี้โดยอาศัยใจเราและการสนับสนุนของคนรอบข้าง แล้วจะพบว่าเรามีพลังทำอะไรได้มากมายนัก

วันพุธที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555

แสนยานุภาพของเมียหลวง



ทำไมเมียหลวงในละครจึงมักจะเป็นคนดี น่าสงสาร ได้แต่ร้องไห้เมื่อโดนเมียน้อนย่ำยี แล้วก็มักจะเอาชนะเมียน้อยได้โดยการยึดมั่นกับความเป็นเมียหลวงและไม่ตอบโต้


ส่วนเมียน้อยในละครก็มักจะร้อนและแรง แสดงออกโดยการแต่งหน้าจัดๆ แต่งตัวโป๊ๆ (เพราะกลัวคนดูไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี) กิริยาหลักคือการกรี๊ด ในที่สุดมักจะพ่ายแพ้แก่เมียหลวงที่ได้ผัวคืนไปเสมอ


โครงเรื่องหลักแบบนี้สะท้อนการควบคุมทางสังคมที่เข้มงวด ว่าด้วยการมีความสัมพันธ์ซ้อนในเวลาที่รูปแบบเรื่องเพศที่ถูกจัดว่าถูกต้องคือผัวเดียว - เมียเดียว


เมียหลวงถูกให้ภาพว่าดีเสมอ เนื่องจากเธอประพฤติตามกติกาถูกต้องคือเป็นเมียในการแต่งงาน ส่วนเมียน้อยคือคนที่เข้ามาซ้อน บ่อนทำลายระบบผัวเดียว - เมียเดียวอย่างตรงไปตรงมา จะให้บอกว่าดีได้อย่างไร ไม่เช่นนั้นกรอบเพศวิถีกระแสหลักก็จะสั่นคลอนถอนรากจนอยู่ไม่ได้


เมียหลวงมีตัวช่วยมากมาย ตั้งแต่ความเห็นใจและการช่วยกันรุมประณามเมียน้อย/เกลี้ยกล่อมผัวให้ได้สติของผู้คนรอบข้าง ไปจนถึงกฎหมายของรัฐที่พยายามจะคุ้มครองเมียหลวงอยู่มาก 


การมีความสัมพันธ์ซ้อนเป็นเรื่องซับซ้อนมีปัจจัยเกี่ยวข้องและองค์ประกอบที่เฉพาะเจาะจงในแต่ละคู่ความสัมพันธ์ แต่เรามักจะถูกบอกเล่าผ่านนิยายและละครโดยลดทอนความซับซ้อนเสมอ


หรือแท้ที่จริงละครเมียหลวง - เมียน้อยที่เราติดกันงอมแงมเป็นการควบคุมทางสังคมที่แยบยล โดยบอกเราว่าอะไรดี - ไม่ดี คนทำตามกติกาเรื่องเพศคือคนดีและต้องชนะคนไม่ดี (ที่ฝ่าฝืนข้อห้ามเรื่องเพศ) เสมอ


เราจึงไม่ค่อยจะได้เห็นภาพความซับซ้อนของความสัมพันธ์ผัวเมียที่ไม่ได้เป็นสุขไปทุกเรื่อง และเต็มไปด้วยปัญหาที่ต้องอาศัยความเข้าใจและปรับเข้าหากัน หรือภาพของเมียน้อยที่หลากหลายและเข้าไปซ้อนในความสัมพันธ์ด้วยเหตุต่าง ๆ กัน


คงเพราะอย่างนี้คนในความสัมพันธ์ซ้อนในชีวิตจริงจจึงเผชิญกับสถานการณ์ของตัวเองได้ยากลำบาก และมักจะโทษคนอื่นที่ละเมิดกติกาเรื่องเพศมากกว่าจะพิเคราะห์องค์ประกอบที่เป็นทุกข์และไม่พอดีของความสัมพันธ์ของตัวเองหรือคนรัก


พลังอำนาจของกรอบเรื่องเพศกระแสหลักในการกำกับคนโดยแยกดีชั่วแบบไม่ซับซ้อนและการประณามทางสังคมแบบโหด ๆ คือแสนยานุภาพที่แท้จริงของเมียหลวง แสนยานุภาพนี้อาจช่วยให้เมียหลวงตัวจริงบางคนชนะเมียน้อยได้ผัวคืน ในขณะที่บางคนทนทุกข์กับสถานะเมียหลวงโดยไม่คิดใคร่ครวญถึงที่มาที่ไปของการเป็นเมียหลวงของตัวเอง และเข้าใจไม่ได้ว่าทำไมตัวเองจึงไม่ชนะเมียน้อยเสียที


กลายเป็นว่าทั้งเมียหลวง - เมียน้อย ต่างก็ถูกกำกับรังแกโดยกรอบเรื่องเพศกระแสหลักในกระบวนการสถาปนาระบบผัวเดียว - เมียเดียวให้ปรากฏเป็นจริง...

วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555

รักขม


คนไม่น้อยตกหลุมรักเพื่อจะเติมเต็มตัวตน ที่เขา/เธอรู้สึกว่างเปล่าและโดดเดี่ยวเพราะการอยู่คนเดียว เขา/เธอคาดหวังว่าการมีความรัก/คนรักจะทำให้ชีวิตที่ว่างเปล่านั้นเป็นสุขและมีความหมาย แต่เมื่อเข้าสู่ความสัมพันธ์ได้ไม่นานก็มักพบว่าคนรักมีความต้องการเป็นของเขาเองเช่นเดียวกัน กลายเป็นว่าความต้องการของคนสองคนที่รักกันขัดแย้งกันเองอย่างน่าปวดหัว ช่วงเวลาที่เคยหวานชื่นกลายเป็นขมขื่นขึ้นเรื่อยๆ หลายคนที่เดินมาถึงจุดนี้มักรู้สึกว่าชีวิตยามมีคนรักกลับเหงาและว่างเปล่าเสียยิ่งกว่าเมื่อก่อนจะเริ่มความสัมพันธ์เสียอีก 


บางคนใช้เวลายาวนานเพื่อจะตัดตนเองให้หลุดจากความสัมพันธ์ที่เจ็บปวดนั้น บางคนวนเวียนยึดติดอยู่กับความรักนั้นแบบไม่ปล่อยมือทั้งที่ไม่เป็นสุข


การหาคนผิดถูกในสภาพรักขมแบบนี้อาจไม่ช่วยให้เราเข้าใจความรักและความสัมพันธ์มากนัก เพราะแท้ที่จริงสิ่งที่เผชิญคือความต่างของตัวตน ความเชื่อและความต้องการของคนมากกว่าจะเป็นเรื่องถูกผิด การยอมรับให้ได้ว่าคนรักเป็นมนุษย์อีกคนที่มีชีวิตเป็นของเขาเอง ตัวตนของเขาไม่ได้สลายหายไปเพราะเขามาเป็นคนรักของเรา เขาไม่ได้อยู่เพื่อจะสนองความต้องการของเราแต่เพียงอย่างเดียว แม้แต่ "แม่" ของหลายๆคนที่บอกว่ารักลูกนักก็ไม่สามารถจะสนองความต้องการทุกลมหายใจเข้าออกของลูกได้ไปหมด


คำถามที่น่าคิดต่อคือ เราจะอยู่กับความคาดหวังให้ความรักมาเติมเต็มชีวิตและมองหาคนที่จะทำให้เราเป็นสุขไปเช่นนี้ หรือจะเรียนรู้จะรักและอยู่กับคนที่เรารักในฐานะเพื่อนมนุษย์ที่ต่างก็มีความต้องการเป็นของตัว โดยเกื้อกูลและเข้าใจกันให้ได้

วันจันทร์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2555

รักทรมานเพราะความสัมพันธ์ซ้อน

คำถาม: ทำไงให้ทรมานน้อยที่สุดคะ เมื่อเขารู้ว่าเรารัก แต่เขามีเจ้าของแล้ว และอยากให้เราเป็นเพื่อนกันต่อไป

ก่อนตอบคำถามขอฉายภาพรูปแบบความสัมพันธ์ที่รองรับความคาดหวังของผู้คนก่อนเล็กน้อย
กติกาสำคัญของความรักกำหนดจำนวนคนที่จะอยู่ในความสัมพันธ์แบบโรแมนติคไว้น้อยมาก คือต้องเป็นเรื่องระหว่างคนสองคนเท่านั้น และคนสองคนในความสัมพันธ์ต้องมีใจเดียวคือรักคนที่เป็นคู่เท่านั้น รักคนอื่นเพิ่มอีกไม่ได้

กติกาเช่นนี้ทำให้การมีคนในความสัมพันธ์เกินสองคนกลายเป็นเรื่องอึดอัด เจ็บปวดและเป็นบาปผิด หรือการได้รู้ว่าคนที่รักไม่ได้มีเราคนเดียวในใจก็ทำให้เจ็บสุด ๆ ได้อีกเช่นกัน

กติกานี้กำกับความคาดหวังและการดำเนินความสัมพันธ์ของเราอย่างเข้มงวด แต่ไม่ได้แปลว่าทุกคนจะเชื่อฟังเป็นอันดี ใจคนเป็นอะไรที่กำกับยากนัก เราจึงได้เห็นการมีรักใหม่กับคนใหม่ไม่ว่ารักเก่าจะจางหรือไม่จางและการซ้อนกันไปมาของความสัมพันธ์ของคนหลายคู่

คำถามข้างต้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด คนจำนวนไม่น้อยน่าจะเคยเป็นเส้าใดเส้าหนึ่งในสถานการณ์สุดคลาสสิคนี้

อยากชวนเจ้าของคำถามลองคิดตามเล่น ๆ ไปด้วยกัน เชื่อว่าอย่างน้อยการคิดไปด้วยกันนี้น่าจะทำให้เวียนหัวมึนงงลืมความทรมานไปได้ชั่วคราวอย่างแน่นอน

ขอเริ่มต้นที่ตัวคนถามที่ไปรักคนที่ “มีเจ้าของแล้ว” ซึ่งน่าจะแปลว่าแต่งงานหรือมีแฟนแล้ว และกำลังทรมานกับสถานการณ์ของความสัมพันธ์ซ้อน เชิญชวนให้คิดถึงความรู้สึกทรมานที่ว่านี้กันดีกว่า

เป็นไปได้ไหมว่าความรู้สึกทรมานมาจากความตระหนักว่าสถานการณ์ที่เป็นอยู่ทำให้ไม่ “สมรัก” ตามกติกาและความคาดหวังว่าด้วยความรัก

เรามักเอาความรักแบบโรแมนติคไปร้อยเป็นเรื่องเดียวกับความสัมพันธ์และการแต่งงาน การสมรักจึงต้องครบองค์ประกอบคือ คนที่เรารัก-รักตอบเราด้วย ได้เป็นแฟนกัน และเริ่ดสุดคือได้ครองคู่กันตามกฎหมายและประเพณีให้โลกได้รับรู้ด้วย

เพราะอย่างนี้เราจึงไม่สามารถจะทนกับการได้รักโดยไม่ต้องครองคู่ได้ การรักโดยไม่เดินต่อไปมีความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่งทำร้ายใจคนมากมายที่มองขั้นตอนความรักและการสมรักแบบครบองค์ประกอบ

เรายังคาดหวังให้คนรักและความสัมพันธ์ตอบสนองอะไรต่ออะไรหลายอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการใช้เวลาร่วมกันแบบไม่เปิดโอกาสให้เหงา การเป็นเพื่อนคู่คิด การรองรับอารมณ์ ฯลฯ ความคาดหวังทำนองนี้ทำให้การให้เวลา ความเข้าใจและความเอื้ออาทรกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของความสัมพันธ์ อาการทรมานของคนจำนวนไม่น้อยเป็นเพราะไม่ได้บางอย่างหรือทุกอย่างตามรายการที่คาดหวังว่าจะได้จากคนที่รักเรา

ถ้าบังเอิญเข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์ซ้อนที่คนรักไม่สามารถให้เวลาหรือเอื้ออาทรได้เต็มร้อยตามคาดหวังก็ยิ่งทำให้ทุกข์หนัก การมีความสัมพันธ์ซ้อนโดยไม่เป็นทุกข์จึงต้องลด-ละ-เลิกความคาดหวังหลายประการเกี่ยวกับการใช้เวลา การดำเนินความสัมพันธ์ และองค์ประกอบครบสูตรของความสัมพันธ์ ถ้าเรียกร้องหรือคาดหวังจากความสัมพันธ์ซ้อนแบบที่คาดหวังจะได้จากความสัมพันธ์ตามกรอบกติกา ความปวดหัวปวดใจก็จะตามมาและสร้างความทรมานมากบ้างน้อยบ้างไปเรื่อย ๆ

การใคร่ครวญว่าคนรักในความสัมพันธ์ซ้อนยินดีจะให้เวลาเรามากน้อยเพียงไร และสามารถจะดูแลความรู้สึกเราได้เท่าที่เราคาดหวังหรือไม่เป็นเรื่องสำคัญ อย่าลืมว่าในความสัมพันธ์ซ้อนเวลาของคนรักต้องถูกแบ่งปัน สัดส่วนของการแบ่งปันในหลายสถานการณ์อาจทำให้บางคนรับไม่ได้
การเรียกร้องในสถานการณ์ที่คนถูกเรียกร้องไม่สามารถจะตอบสนองได้เพราะปัจจัยผูกพันอื่น ๆ ในชีวิต มักจะกลายเป็นการทำร้ายฝ่ายที่เรียกร้องหนักขึ้นไปอีก

ทั้งนี้และทั้งนั้นไม่ได้แปลว่าคนอยู่ในความสัมพันธ์ซ้อนไม่ได้ บางคนทำได้โดยปรับความคาดหวัง การเรียกร้อง และวิถีชีวิต คำถามคือคุณยินดีจะปรับเช่นนั้นหรือไม่ และปรับได้ไหม

เราสามารถรักได้โดยไม่ครอบครอง คนที่เรารักอยู่ในชีวิตเราได้หลายรูปแบบที่ไม่จำเป็นต้องเป็นการเป็นคู่รักหรือแต่งงานกัน ถ้าอยากจะเก็บคนที่เรารักไว้ก็อาจจะต้องคิดถึงการจัดที่ทางและรูปแบบความสัมพันธ์ที่พอเหมาะ รูปแบบที่ว่านี้ต้องคิดใคร่ครวญว่าอย่างไรใจตัวเองจะรับไหว

คนมากมายอึดพอจะอยู่กับความสัมพันธ์ซ้อนไปได้ระยะหนึ่ง บางคนปรับใจและความคาดหวังให้อยู่กับความสัมพั้นธ์นอกกรอบไม่ครบองค์ประกอบได้ บางคนทรมานใจสุด ๆ เพราะไม่ปรับใจหรือปรับใจไม่ได้

การเก็บคนรักไว้ในชีวิตในฐานะเพื่อนฟังดูดี แต่ยากมากโดยเฉพาะในช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่านจากการเป็นคนรักไปเป็นเพื่อน การตัดใจจากรักต้องอาศัยระยะห่างเพื่อการปรับใจ การพัวพันนัวเนียไปมาทำให้การทำใจแทบจะเป็นไปไม่ได้ สูตรสำเร็จของหลายคนที่ต้องการตัดใจคือหนีห่างหายหน้าไปให้ไกลพอและนานพอ เวลาจะทำให้เราเห็นได้เองว่าคน ๆ นั้นน่าจะมีที่ทางในชีวิตเราต่อไปหรือไม่ ในฐานะอะไร

ทำอย่างไรจึงจะทรมานน้อยที่สุดในสถานการณ์เช่นนี้ แทนที่จะเริ่มด้วยความต้องการของคนรัก น่าจะเริ่มจากการถามตัวเองว่าต้องการอะไรจากความสัมพันธ์ และที่เป็นอยู่นี้ได้อย่างที่ต้องการหรือไม่ ฟังเสียงของตัวเองที่ตอบคำถามนี้ให้ดี บางทีคุณจะรู้ว่าควรจะทำอย่างไรความทรมานที่เผชิญอยู่จะลดลงได้

วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ปราบหญิงร้าย - ชายลั้ลลาด้วยรักแท้??

คำถาม “หนูมีคำถามคาใจอยู่อย่างหนึ่งที่อยากจะรบกวนถามอาจารย์ค่ะ อาจารย์ว่า ความรัก สามารถจะเปลี่ยนแปลงสันดานของคนเราได้หรือไม่ค่ะ เช่นว่า ผู้ชายคนหนึ่งที่เคยเป็นคนเจ้าชู เคยทำผู้หญิงท้อง เคยติดยา ติดการพนัน ฯลฯ จะสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อทำคำสัญญากับหญิงที่ตัวเองรักได้มั๊ยคะ และการที่หญิงคนนั้นเชื่อในสิ่งที่ผู้ชายแบบนั้นพูด จะเป็นเพียงแค่อาการที่เรียกว่า ความรักทำให้คนตาบอด รึเปล่าคะ ทั้งที่รู้ว่าอะไรคือ สิ่งผิดถูก แต่เมื่อสิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นกับตนเองแล้วกลับมองไม่เห็นมัน หนูรู้สึกว่านี่เป็นความน่ากลัวของการตกหลุมรักหรือเปล่าคะ?”

คำถามนี้ทำให้นึกถึงพล็อตนิยายและละครไทยหลายเรื่องที่บอกเราว่า รักแท้ทำให้ผู้ชายลั้ลล้าเปลี่ยนเป็นคนรักเดียวใจเดียวและแสนดีกับคนรักได้ เข้าใจว่าหลายคนก็คงเชื่อหรือหวังอย่างนั้น ทำให้เกิดความพยายามของจะปราบหรือเปลี่ยนชายโฉด-หญิงร้ายด้วยรักแท้ของคนมากมายมาทุกยุคสมัย

แต่ความไม่ดีของคนมีเหตุเฉพาะเกินกว่าจะใช้คำอธิบายเดียวกันได้ เช่นคนที่ไม่สามารถจะมีความสัมพันธ์ที่ยืนยาว ต้องเคลื่อนที่จากคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่ง หรือไม่ยอมอยู่ในรูปแบบความสัมพันธ์แบบกระแสหลัก (มีแฟนเป็นตัวเป็นตน แต่งงาน รักเดียวใจเดียว ฯลฯ) เป็นไปเพราะหลายสาเหตุ

รูปแบบชีวิตที่เราพึงใจและเป็นไปได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยมากมาย เช่น ฐานะทางเศรษฐกิจที่มั่นคงพอจะทำให้บางคนเล่นสนุกกับชีวิตนอกกรอบหรือออกแบบเอง หรือกายสังขารที่แข็งแรงพอจะดูแลตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพิงใคร

มีตัวอย่างมากมายของคนไม่นิ่งในรักที่ยอมหยุดอยู่กับคนเดียวเป็นเวลานาน เมื่อองค์ประกอบของชีวิตที่เคยเอื้อต่อการไม่หยุดนิ่งเปลี่ยนไป อย่างความเสื่อมของสังขารทำให้เจ็บป่วยอ่อนแอลง ต้องการคนดูแล เลยยอมหยุดอยู่กับคนเดียวหรือเข้าสู่ความสัมพันธ์แบบกระแสหลักเพื่อสร้างความมั่นคงของชีวิตยามชรา

บางคนยอมตามเพศวิถีกระแสหลักเพื่อสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจให้ตัวเอง อีกหลาย ๆ คนเหนื่อยกับการเป็นขบถไปทุกเรื่อง ยอมตามวิถีชีวิตทางเพศในบางแง่มุมเพื่อให้หายเหนื่อย เป็นต้น

การยอมเปลี่ยนตัวเองจึงเป็นเรื่องการสนองประโยชน์ทางกาย ทางใจและจิตวิญญานที่ซับซ้อนของแต่ละคน ถ้าองค์ประกอบครบหรือมากพอหลายคนก็อาจเปลี่ยนแปลงได้

ภาพของคนที่ยอมหยุดหรือเปลี่ยนนิสัยในเรื่องความรักความสัมพันธ์ อิงอยู่กับเหตุทีหลากหลายนัก อาจสรุปแบบเหมารวมได้ระดับหนึ่งว่า การเปลี่ยนแปลงขององค์ประกอบและความต้องการในชีวิตทำให้คนสยบยอมต่อเรื่องเพศกระแสหลัก แต่พูดแบบนี้ไม่โรแมนติคแถมดูเห็นแก่ตัว พวกเปลี่ยนนิสัยเรื่องความรักจึงมีแนวโน้มจะอธิบายว่าหยุดหรือเปลี่ยนเพราะเจอรักแท้

คนเปลี่ยนไปได้ในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเพราะการเรียนรู้จากเรื่องราวมากมายที่ผ่านมา ความต้องการเปลี่ยน หรือเพราะองค์ประกอบของชีวิตเปลี่ยน แต่จะเปลี่ยนมากน้อยแค่ไหนขึ้นอยู่กับแต่ละคน

คนเปลี่ยนเพราะความรักได้ไหม? ตอบเร็ว ๆ ว่าได้ในช่วงต้นของความรัก เมื่อรักยังสดและหวานพอ แต่เมื่อรักจางไปก็เปลี่ยนไปได้อีกหรือกลับไปเป็นอะไรคล้าย ๆ เดิมได้ ถ้าพัฒนาความผูกพัน มิตรภาพ หรืออะไรอื่น ๆ มาแทนที่รัก และสิ่งที่พัฒนาใหม่ตอบโจทย์ของเขา คนก็อาจอยู่กับตัวตนที่ปรับเปลี่ยนของเขาต่อไปได้ไม่มากก็น้อย

ปัญหาสำคัญคือแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าคนจะเปลี่ยนตัวเองเพราะคนรักได้แค่ไหน และการเปลี่ยนแปลงนั้นจะยั่งยืนหรือไม่ อะไรประมาณนี้บอกยากมาก ความเสี่ยงและความไม่แน่นอนสูง
แต่หลายคนก็เชื่อคนรักที่บอกว่าจะเปลี่ยนแง่มุมที่ไม่ดีในตัวเขา เพราะเขารักเราจริง ที่เชื่อเพราะอยากจะเชื่อและหวังอย่างสุด ๆ ว่าเขาพูดจริง ความเชื่อเช่นนี้จึงปนศรัทธาอยู่มาก

การเชื่อคำพูดแบบนี้เป็นเพราะใจอยากเชื่อและยอมที่จะเสี่ยง ถ้ารู้ว่าตัวเองกำลังเสี่ยง และมีความไม่แน่นอนว่าคนหนึ่งจะเปลี่ยนจากที่เขาเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนหรือนานแค่ไหน ก็คงจะพอจัดการกับชีวิตได้บ้างเมื่ออะไร ๆ ไม่เป็นอย่างที่หวัง

ผู้หญิงที่เชื่อคำพูดของผู้ชายเรื่องการเปลี่ยนตัวเองทั้งที่รู้ว่าอาจโดนหลอกเป็นเพราะเธอศรัทธา ไม่น่าจะเป็นเพราะโง่ เว้นเสียแต่ว่าเราจะนิยามศรัทธาว่าคือความโง่แบบหนึ่ง

การเชื่อคำพูดของคนรักไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหนมีความเสี่ยงอยู่ทุกเรื่อง จะยอมเชื่อหรือไม่นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับว่าความสัมพันธ์นั้นยังเกื้อกูลตัวเราและใจเรามากน้อยแค่ไหน

ปัญหาคือหลายคนไม่ยอมออกจากความสัมพันธ์ที่ไม่เกื้อกูลใจตัวเอง ไม่ยอมปล่อยมือแม้รู้ว่าที่คนรักพูดไม่จริงอีกต่อไป และความรักที่เคยมีได้ดับสิ้นไปนานแล้ว เหลือแต่การยึดเหนี่ยวแบบไม่ยอมปล่อยต่างหาก

สรุปคือในความรักมีความเสี่ยง โปรดตระหนักว่าตัวเองกำลังเสี่ยง และเมื่อรู้ตัวว่ารักไม่เวิร์คก็ถอยให้ได้ ตัดใจให้เร็ว ความสามารถที่จะรู้ตัวและถอนใจทำให้การเสี่ยงอาจไม่เลวร้ายเกินไป...

วันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

สละรักเพื่อเพื่อน? ทำอย่างไรเมื่อเรากับเพื่อนรักคนคนเดียวกัน

คำถาม "การรักคน คนเดียวกันของเพื่อน2คน ควรจะมีคนเลือกถอยไปเจ็บคนเดียวเพื่อความสงบหรือเปล่าครับ?" #ทวิตรักนอกรอบ (ตัดชื่อออกเพื่อให้คนถามสบายใจ)

ลองโยนคำถามนี้ผ่าน Twitter ปรากฏว่าหลายคนพร้อมจะฟันธงอย่างรวดเร็วว่าควรจะทำอย่างไร สูตรสำเร็จของหลายคนคือยอมสละให้เพื่อน เก็บงำความรักความเจ็บไว้คนเดียว

อดสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าการถอยหรือปล่อยมือเพื่อเพื่อนเมื่อตกหลุมรักคน ๆ เดียวกับที่เพื่อนรัก คือคำตอบสำเร็จรูปที่พึงทำและเป็นคำตอบที่เวิร์คจริง ทำไมคนรุ่นแล้วรุ่นเล่าจึงวนเวียนอยู่กับคำถามเดิม ๆ นี้

เพื่อนรักไปหลงรักคนเดียวกัน เผชิญความไม่แน่นอนด้วยกันทั้งคู่ เพราะไม่รู้ว่าคนที่ต่างฝ่ายต่างไปรักจะรักใครตอบ หรือจะร่วมกันกินแห้ว คำถามก็คือถ้าอะไร ๆ ก็ไม่แน่นอนแล้วจะถอยทำไมเพราะอะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้

หรือแท้ที่จริงสถานการณ์ที่ดูเหมือนรักสามเส้านี้ยุ่งยากซับซ้อนกว่าที่เข้าใจกัน เพราะการซ้อนกันไปมาระหว่างมิตรภาพและการตกหลุมรัก ทดสอบหลายเรื่องที่มีค่าในชีวิตของเราพร้อมกัน

การตกหลุมรักมีความเสี่ยงว่าคนที่เรารักจะรักตอบไหม ถ้าสมหวัง (คือเขารักตอบ) ความสัมพันธ์อาจจะดีก็ได้ไม่ดีก็ได้ ไม่มีอะไรทำให้มั่นใจได้เต็มร้อย คงเพราะอย่างนี้ทุกขั้นตอนของการเริ่มรักไปจนถึงเลิกรักจึงเต็มไปด้วยความเครียดของคนที่เผชิญหน้ากับความคลุมเครือและไม่แน่นอนหลายต่อหลายเรื่องต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน

การจัดการกับความรักและความรู้สึกรักจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องอาศัยพลังภายนอกภายในมากมายที่หลายคนไม่รู้ตัว

ถ้าการตกหลุมรักมีการแข่งขันแย่งชิงให้ได้มาเป็นองค์ประกอบ หลายคนยอมถอยเพราะเกรงว่าการแข่งขันนั้นจะกระทบอะไรต่ออะไรอีกมากมายในชีวิตที่มีผลต่อการอยู่ดีมีสุขของเราเอง เช่นการแย่งแฟน (โดยเฉพาะแย่งสามีหรือภรรยาชาวบ้าน) คนอื่นอาจทำให้โดนรุมประณามมากบ้างน้อยบ้างจนเน่าและเฉาได้

การแย่งชิงคนรักระหว่างเพื่อนยิ่งมีราคาทางใจและทางสังคมที่แพงแสนแพง

หลายคนถอยเพราะอึดอัดที่ต้องแข่งขันแย่งชิงกับเพื่อน ถ้าบังเอิญชนะก็อึดอัดหวาดกลัวว่าเพื่อนจะเสียใจ รับไม่ได้จนกระทบมิตรภาพที่มีคุณค่าในใจเรา ถ้าบังเอิญเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แก่เพื่อนก็ไม่แน่ใจว่าจะรับมือกับความผิดหวังได้อย่างไร จะยังมีสติพอจะเข้าใจและเคารพการเลือกของคนรักที่เลือกเพื่อนไม่เลือกเราไหม หรือจะพาลโทษโกรษเพื่อนเพื่อลดทอนความรู้สึกเจ็บลึกให้เบาลง

บางทีเรารู้อยู่ลึก ๆ ว่าเหตุผลจะไม่ทำงานในสถานการณ์สมรักและผิดหวัง เราจึงไม่ยอมเปิดศึกสองด้านโดยการเผชิญหน้ากับบททดสอบว่าด้วยความรักและมิตรภาพไปพร้อมกัน

เป็นไปได้อีกเช่นกันว่าเราตระหนักถึงอารมณ์ความรู้สึกของคนที่เราเห็นว่าสำคัญในชีวิต เราจึงไม่อยากจะสมหวังหรือผิดหวังเพราะเกรงจะเป็นการทำร้ายเพื่อน

แง่มุมความเอื้ออาทรที่ถ่วงดุลเหตุผลและการฟาดฟันเพื่อเอาชนะที่ประกอบกันขึ้นเป็นตัวเรานี้เอง ทำให้คนจำนวนไม่น้อยดูน่ารักและน่าสงสารไปพร้อมกัน

แต่การยอมถอยเพื่อเพื่อนก็ไม่น่าจะเป็นคำตอบสำเร็จรูปที่เหมาะกับทุกคน ทางเลือกที่ดีที่สุดของแต่ละคนน่าจะมาจากการใคร่ครวญว่าเราอยากจะให้คุณค่ากับอะไรและสละอะไรในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต และพร้อมจะรับผลระยะสั้นและระยะยาวของการเลือกนั้นอย่างกล้าหาญมากกว่า

แปลว่าบางคนอาจเลือกคนที่รักมากกว่าจะถนอมใจเพื่อน เพราะเชื่อว่าคนที่รักคือคนที่ใช่ ถ้าจะเลือกเช่นนี้ก็ต้องยอมรับความเสี่ยงที่คนรักอาจจะแปรเปลี่ยนเป็นอะไรที่ไม่ใช่ และการโกรธเคืองสุด ๆ ของเพื่อนที่ทำใจไม่ได้เมื่อช้ำรัก

ปัญหาคือหลายคนไม่อยากเลือกเพราะกลัวผลของการเลือก เลยยอมจะอยู่กับความอึดอัดเพราะการไม่เลือกหรือถอยทันทีโดยไม่ใคร่ครวญ โดยไม่รู้ว่าการไม่เลือกแท้ที่จริงก็คือการเลือกแบบหนึ่ง

เกิดเป็นคน ณ เวลาที่เชิดชูเสรีภาพสุด ๆ ก็แบบนี้แหละ การใช้เสรีภาพที่จะเลือกทางเลือกหลายอย่างในชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและปนความเจ็บปวด ไม่ใช่การเลือกโดยเสรีจะทำให้เราดี๊ด้ามีความสุขไปเสียหมด

วันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

กระวนกระวายเพราะรักเธอ -- "ทวิตรัก" 11 กุมภาพันธ์ 2012

(หมายเหตุ: ข้อความทั้งหมดมาจาก Tweets ในวงแลกเปลี่ยน "ทวิตรัก" อาจจะดูห้วนไปบ้างสำหรับคนที่ไม่คุ้นกับการสื่อสารครั้งละ 140 ตัวอักษรใน Twitter)


หลายคนเชื่อว่ารักคนที่ใช่ทำให้ใจเราเป็นสุขและสงบ แต่ประสบการณ์รักกลับเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มทุรนทุราย แปลว่ารักไม่เป็นหรือคนที่รักยังไม่ใช่?

ความไม่ชัดเจนว่าคนที่เราไปรักเขารักตอบไหม และการนิยามว่าสมหวังคือได้รับรักตอบและเข้าสู่ความสัมพันธ์ ทำให้คนจำนวนไม่น้อยว้าวุ่นเมื่อแรกรัก

ระยะลุ้นรักกลายเป็นเวลาที่คนจำนวนมากน้อยจับตาและตีความทุกอย่างที่คนรักทำและพูดด้วยความระทึกใจ บางคนพึ่งหมอดูและสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพราะอยากรู้

ความว้าวุ่นเพราะลุ้นรัก จะบอกรักหรือไม่ ไม่ยอมจบแต่เกิดต่อเนื่องไม่ว่าจะแห้วหรือเข้าสู่ความสัมพันธ์ ความกระวนกระวายกลายเป็นเงาของความรัก?

แม้เมื่อจะบอกเลิกหรือสงสัยว่าจะถูกบอกเลิกก็ทำให้หลายคนกระวนกระวายอย่างสุดๆ กลายเป็นว่ารักไม่ได้ทำให้ใจนิ่ง แต่วูบไหวไม่ยอมหยุด

"ทวิตรัก"" ชวนคุยเรื่องความกระวนกระวายกับความรัก ใครอยากเล่าเรื่อง บอกความรู้สึก หรือช่วยกันทำความเข้าใจ เชิญได้เลยค่ะ

@EllisaKoshinaka: ยิ่งรักใช่มากเท่าไหร่ยิ่งทุรนทุรายเพราะกลัวจะเสียสิ่งที่ใช่ไปหรือเปล่าคะ// นิยามรักเวลานี้ทำให้เรากลัวไม่ได้และกลัวสูญเสีย

@jip_sg: ผมมองว่ารักเหมือนธุรกิจ ที่หวังครอบครอง และการตอบแทนเท่าเทียม// คงเป็นเพราะการนิยามว่าอะไรคือสมหวังในรักทำให้คาดหมายแบบนั้น

RT @daiizyeye: ความกระวนกระวายเกิดขึ้นทุกเมื่อและทุกสถานการณ์ที่เรามีความคาดหวัง// ใช่ค่ะ ประเด็นคือกติการักทำให้เราหวังอะไร แบบไหน

RT @EllisaKoshinaka: รักเค้าแต่ไม่กล้าบอก จะถามก็กลัวเสียเพื่อนค่ะ// ปัญหาคืออยากชัดเจนแต่ก็ไม่กล้าทำให้ชัดเจน หรือเรากลัวความชัดเจนกันแน่

RT @onsarawutt: ในวันสุดท้ายที่ต้องแยกกัน (เรียนจบ) เธอบอกว่า "สักวันเมื่อแยกกันไปเราอาจจะเจอคนที่ดีกว่า"// แปลว่าได้หลายอย่างนะ

การบอกว่าให้โอกาสกันและกันเผื่อเจอคนที่ดีกว่า อาจเป็นการให้โอกาสจริงๆหรือเป็นการไม่ยอมทำให้เรื่องชัดเจนเกินไป เพราะไม่แน่ใจก็เป็นได้นะ

RT @jitpntc: ที่ใดมีรัก ที่นั้นมีทุกข์ แต่ทำไมเรายังแสวงหาความรักและคนรัก :)// เพราะเราเชื่อรวมกันอย่างจริงจังว่าความรักเติมเต็มใจและชีวิตไง

อะไรต่ออะไรรอบตัว เช่นเทศกาลวาเลนไทน์ทำให้ความรักดูยิ่งใหญ่ เหมือนจะทำให้เราสุขใจ ไม่มีรักแปลว่าชีวิตไม่เต็ม คนเลยวิ่งหารักกันเป็นการใหญ่

เพราะอยากได้รักมาเติมเต็มชีวิต เชื่อจริงจังว่าไม่มีรักคือหดหู่อ้างว้าง ทำให้การไม่มีรักเป็นทุกข์  รักไม่เป็นอย่างใจก็เป็นทุกข์

RT @fwdmo: กระวนกระวายใจเพราะมีความไม่แน่นอน// น่าคิดนะว่าทำไมเราทนความไม่แน่นอนในความรักไม่ได้ ทุกข์เพราะกลัวความไม่แน่นอนมากกว่า?

RT @TORBCC: เพราะไม่ยอมทำความเข้าใจแต่ต้นว่า ความผิดหวังเป็นของคู่กับความรัก?// ประมาณว่าอกหักดีกว่ารักไม่เป็น??:)

RT @Tum_Marut: ต้องการให้คู้รักกระวนกระวายแสดงให้เห็นว่ารักยัง active อยู่// แต่ตัวเองไม่ยอมกระวนกระวาย เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำ?

RT @Panipui: ความรักคือการวางเงื่อนไข? คือผลประโยชน์ที่ลงตัวของคนสองคน?// เราอยากเป็นฝ่ายนิยามเงื่อนไข แต่ไม่ยอมรับเงื่อนไขที่อีกฝ่ายนิยาม

อย่าลืมว่าความรักมีใจเรา มีตัวตนของเราปะปนอยู่มาก จับให้ความรักนิ่งและไร้ใจก็ไม่น่ารื่นรมย์ แต่อยู่กับกติกาและความคาดหวังแบบนี้ก็ไม่รื่นรมย์

RT @gujee_gujee: ยังมีความว้าวุ่นเพราะไม่รักที่เกิดเพราะรู้สึกถูกกดดันจากความรู้สึกรักของอีกฝ่ายด้วยค่ะ// พวกรักเขาข้างเดียวโปรดทราบ!!

RT @jip_sg: ความรักแบบยอมเจ็บสุดท้ายก็ยังเจ็บลึกๆ เพราะต้องการครอบครอง// เพราะอยากครอบครองแต่ไม่ได้เลยเจ็บ พระเอกแบบปล่อยเธอให้เป็นสุขก็เจ็บ

RT @intrarattan: กระวนกระวายเพราะ"รัก"นี่ "หลง"นะครับ เพราะรักมันเหมือนต้องผ่านการศึกษา ใช้ระยะเวลา// รักแบบที่เรารู้จักมีความหลงเป็นหลักนะ

รักแบบโรแมนติคคือการตื่นใจกับความใหม่และลักษณะประทับใจที่เราคิดว่าอีกคนมี พอรู้จักกันเห็นกันชัดขึ้น รักเลยมักจางเพราะคนนั้นไม่ใหม่อีกต่อไป

RT @jitpntc: ความรักที่ชัดเจนก็กระวนกระวาย ความรักคลุมเครือก็กระวนกระวาย แล้วจุดสมดุลของรัก อยู่ตรงไหน มุมมองต่อรัก หรือข้อตกลงในคสพ.

RT @jn_bibie: เมื่อแรกรักก็รู้สึกว้าวุ่นอยากสมหวัง แต่สักพักก็เกิดกลัวที่จะเข้าสู่คสพ.// เพราะรู้ว่าการเข้าสู่คสพ.มีปัญหารอีกชุดรออยู่

RT @jitpntc:  อย่างนี้เรียกได้ไหม ว่าเราถูกกระแสโปรโมทความรัก ทำให้กระวนกระวายจนหลอนไป จนคิดว่ารักสำคัญเกินจริง

รักโรแมนติคอยู่คู่โลกมานาน แต่การให้ค่าและความคาดหวังเกี่ยวกับความรัก ณ เวลานี้น่าสนใจ เราทำให้รักมีค่าแต่ก็ไม่ยอมรับว่ารักเป็นเรื่องใหญ่

เรามองว่ารักที่มูลค่าพุ่งกระฉูดในเวลานี้เติมเต็มชีวิต แต่ก็ไม่ยอมใคร่ครวญเกี่ยวกับรัก คิดว่ามีเรื่องอื่นใหญ่/สำคัญกว่า เลยว้าวุ่นอยู่ที่เดิม

RT @Thanchy_Rw: หนูกลัวการมีความรัก กลัวว่าจะต้องเสียใจอีก ที่โสดก็ดีอยู่แล้ว แต่บางทีมันก็เหงา// กลัวความผิดหวังเพราะรักไม่ใช่กลัวรัก?

RT @daiizyeye:เราสามารถข้ามพ้นกรอบนี้ได้ไหมค่ะ  เช่นเชื่อและศรัทธาในกรอบของตัวเอง// ปัญหาคือคนที่เราไปรักอาจติดกรอบความรักแบบเดิมอยู่

RT @Going_Jasmine: จะดูได้ยังไงคะว่าเขารักเราจริงหรือแค่เล่นๆ// ไม่น่าจะมีสิ่งที่เรียกว่ารักจริงนะคะ เพราะรักแปรเปลี่ยนไปได้เสมอ

อะไรคือรักจริง? ยอมเพื่อคนรักได้ทุกอย่าง หรือรักไม่เปลี่ยนแปลง ถ้านิยามแบบนี้คงไม่มีสิ่งที่เรียกว่ารักจริง เพราะไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไป

นิยาม "รักจริง" ของเรากับของคนรักอาจมีเกณฑ์ต่างกันอยู่ คนที่ไม่รักเราอย่างที่เราอยากให้รักไม่ได้แปลว่าไม่รักเราจริงนะ แต่จริงแบบของเขาก็ได้

RT @Tum_Marut: ถ้า ‘รัก’ ก็จะไม่รู้สึกว่าต้อง ‘ทน’ ถ้ากำลังรู้สึกว่า ‘ทน’ ก็แสดงว่า ‘ไม่ได้รัก’// ถ้าคิดอย่่างนี้คงเข้าสู่คสพ.ไมได้

RT @saju423:  ความไม่ชัดเจนหรือไม่ยอมนิยามความสัมพันธ์ ทำให้กระวนกระวายขึ้นมั้ยครับ// บางทีความชัดเจนคือองค์ประกอบหนึ่งของนิยามรัก ณ เวลานี้

RT @jitpntc: การกระวนกระวายแค่ไหนขึ้นอยู่ว่าเราจัดวางความรักไว้อย่างไรในชีวิต มองว่ามันเล็กหรือใหญ่ ใช่ไหมคะ// การจัดวางและจัดการกับใจตัวเอง

เราเชื่ออย่างจริงจังว่าความรักคือฐานการสร้างคสพ. ศึกษาคนที่รักให้ดีก่อนสร้างคสพ.แล้วชีวิตจะปลอดทุกข์ แท้ที่จริงคสพ.คืออีกเรื่องหนึ่ง

RT @onsarawutt:  แต่ทำไมบางคนผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้จึงเฉยๆกับอารมเหงา// เพราะรู้ว่าความรักสำคัญแต่ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

RT @jitpntc:ฟังดูความรักไม่ได้สิ้นสุดแค่สมหวังในรัก เรารักกัน  แล้วจบ โลกสวยงาม ใช่ป่ะ :)// นีคือฉากจบของหนังรักที่เราคุ้นเคย

การเอาความรักไปเชื่อมกับคสพ. คิดว่าสมรักคือการได้สัมพันธ์กับคนรัก เป็นปัญหาโดยตัวเองมากทำให้คนไม่คิดว่าภารกิจปรับตัวต่อเนื่องรออยู่ข้างหน้า

คนที่คิดว่าศึกษากันก่อนเข้าสู่คสพ.เป็นการจัดการความเสี่ยงที่ดี ไม่ได้ตระหนักว่าคนแปรเปลี่ยนไปตามเวลา การศึกษาและปรับตัวเป็นเรื่องต่อเนื่อง

ฉากจบของหนังละครที่พระเอกนางเอกบอกรักกัน ไม่ได้บอกเราว่านี่คือจัดเริ่มต้นของการเรียนรู้และความกระวนกระวายอีกชุดหนึ่งต่างหาก

RT @jip_sg: การรักเฉยๆ หมือนเวลาเราอยากได้ของเล่น แล้วนั่งจ้องหน้าร้านเฉยๆ หรือเปล่าครับ// คนในหลางช่วงเวลาไม่ได้เอารักไปเชื่อมกบการครองครอง

RT @piriploy: กลัวไม่มีคู่ยิ่งนานไปสเปคเราลดลงด้วย// เปลี่ยนเสปคเพื่อให้ความเป็นไปได้สูงขึ้น อาจจะดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับการจัดการใจตัวเอง

RT @gujee_gujee: อยากได้อะไรไม่เคยจ้องเฉยๆ มีไปลองบ้าง เหมือนลิปสติกสีสวยแต่ลองแล้วไม่เข้ากับตัวเอง// เปรียบแบบนี้น่าจะว้าวุ่นเพราะรักถี่มาก

RT @jitpntc: แต่นิยามความรักก็หลอกให้เราเชื่อว่ารักจริงคือมั่นคง น่าสนใจว่ารักจริงกับรักยืนยาว เหมือนกันไหม// เหมือนก็ได้ ไม่เหมือนก็ได้

รักจริงในความหมายของแต่ละคน อาจจะจริง ณ เวลาหนึ่ง แล้วก็แปรเปลี่ยนเมื่อเวลาผ่านไป รักจริงอาจไม่ยืนนาน และรักยืนนานอาจไม่เป็นอย่างที่เรานิยาม

RT @aueng_haha: ทำไมการที่อีกฝ่ายถึงทำร้ายความรู้สึกกันได้ บอกให้ตัดใจ // เพราะเขาเป็นทุกข์กับสภาพที่เป็นอยู่ เรารับได้ไหมว่าเขาทุกข์

RT @panparnpaan: ปัญหาที่เกิดจากความรักส่วนใหญ่เพราะเราให้ "นิยาม" เกี่ยวกับความรักไม่ตรงกันหรือเปล่าคะ?// นิยามและคาดหวังไม่ตรงกันค่ะ

RT @nene_kritta: อาจเป็นเพราะ"รัก" เป็นเรื่องของความรู้สึก เลยไม่มีนิยามที่ชัดเจน ขึ้นอยู่กับนิยามของแต่ละคน// คนมักลืมว่ารักเป็นเรื่องของใจ

RT @TORBCC: คนทั่วไปมักมองคสพ.ว่าแข็งทื่อไม่หลากหลายยืดหยุ่น// คนไปยึดติดกับ "พิมพ์นิยม" ของความรักและคสพ. ไม่ยอมมองว่าเฉพาะเจาะจงของตัวเอง

RT @jitpntc:คสพ.ในฐานะคนรักเมื่อพัฒนาก็มีคสพ หลายชุด ผสมปนกันไป ป็นเพื่อน เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นเมีย เป็นศัตรู// รักและเกลียดแยกออกจากกันยากนะ

เรารำคาญหรือเบื่อคนรักในบางเวลาได้ไหม การรำคาญแปลว่าไม่รัก? หรือในคสพ.เราต้องอยู่กับมุมที่น่ารัก/ไม่น่ารักของคนรัก รำคาญบ้างเป็นเรื่องธรรมดา

RT @jitpntc: อาจต้องหาฉากจบแบบ กลกามแห่งความรัก มาเสนอเยอะ มีพื้นที่ให้คนได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ตรงของตัวเอง :)// ทวิตรักพยายามจะเป็นพท.นั้น

RT @piriploy: ทวิตของอาจารย์ทำให้หนูนึกถึงโรมิโอจูเลียตที่มันโรแมนติกเพราะมันยังไม่เริ่มชีวิตรักกันจิง// รักแท้คือรักที่ตายไปโดยไม่ได้บอกรัก

RT @NudnaNud: ทุกคนรักโดยหวังสิ่งตอบแทนใช่มั้ยคะ// ความรักมีตัวเรานำหน้าเสมอ เราอยากให้รักเป็นอย่างใจเรา แต่กับเชื่อว่ารักคือการให้

RT @urssw: ความรักใช้เหตุผลได้จริงๆเหรอคะ ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเพราะคิดว่าเป็นเรื่องของอารมณ์เป็นใหญ่// เป็นเรื่องใจและอารมณ์ค่ะ

RT @folkswaken: แล้วความรักของอาจารย์นิยามว่าไงหรอครับ ฮี่ๆๆ =D// คงนิยามไม่ต่างจากคนอื่น เพราะถูกหล่อหลมอด้วยกติกาเดียวกัน

ความเชื่อว่าความรักคือการให้ ทำให้คนมองการแลกเปลี่ยนและการอยากได้อย่างใจในความรักอย่างหวาดระแวง โดยลืมไปว่าความรักเกิดได้เพราะมี "ตัวฉัน"

การคิดใคร่ครวญเรื่องรัก ไม่ได้แปลว่าเหตุผลชนะรักชนะใจได้ แต่เป็นการเข้าใจความว้าวุ่นและความเจ็บช้ำเพราะรักของเราโดยเหตุผลและใจไปพร้อมกัน

RT @Nithiwadeeh: สุดท้ายแล้วชีวิตคู่ที่ยืนยาวเป็นเพราะรักแท้หรือความผูกพันกันแน่คะ// ความผูกพัน+ความเคยชินและแรงเฉือยค่ะ

RT @BloodyPotion: หนูไม่เคยนึกอยากมีแฟน หนูตายด้านรึเปล่าคะ -_-"// ไม่อยากมีแฟนไม่ได้แปลว่าตายด้านเพียงแต่ไม่อยากเข้าสู่คสพ.แบบหนึ่งเท่านั้น

RT @saju423: รักแท้คือรักที่ตายไปโดยไม่ได้บอกรัก”คุณหญิงกีรติ กับ นพพร?/ รักแบบฝันๆและมีระยะห่างอะไรๆเลยดูดีไปหมดไง และตายไปก่อนรักจืดด้วย

RT @jn_bibie: พยายามใช้เหตุผลในการอธิบายความรัก ผลคือเราคล้ายๆกับจะเข้าใจ// เรารักด้วยใจและถูกจำกัดโดยกติการัก เข้าใจกติกาและทุกข์ของตัวเอง

เรามักจะดูแคลนความรักและคนที่ทุกข์เพราะรัก เพราะทั้งหมดนี้เป็นเรื่องของใจ เราพยายามเอาชนะรักโดยเหตุผล เพื่อจะรู้ว่าอย่างไรก็ไม่ชนะ

"ทวิตรัก" ชวนให้เข้าใจความรู้สึกรักที่ถูกกำกับและจำกัดโดยกติการัก ทำให้เราคาดหวังและมองความรักแบบที่เป็นอยู่ ทำให้ว้าวุ่น

"กระวนกระวายเพราะรักเธอ" คงไม่ใช่ยารักษาอาการว้าวุ่น แต่ชวนตรวจสอบใจและความว้าวุ่นของตัวเอง และจะอยู่กับความว้าวุ่นนี้อย่างไรดี

RT @aueng_haha: คือเค้าทนเราไม่ไหวหรอคะ การอยู่ไกลกัน มันคงเจออะไรกับสิ่งใหม่ๆ แล้วก็ลืมคนที่ไกล// ใจคนมีไว้เปลี่ยนนะคะ

RT @kaeweird: รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเวลาเจอคนที่รักค่ะ;(// อาจเป็นเพราะเราอยากให้เขาเห็นเราในมุมที่ดีหรือน่ารัก เป็นอาการของหลายคนนะคะ

RT @noot010: ถ้าต้องตัดใจละคะ// การจัดการกับความว้าวุ่นในความรักและคสพ.มีหลายวิธี ตัดใจก็เป็นวิธีหนึ่งค่ะ

RT @noot010: แต่คงยากเกินจะทำคะ เพราะอีกคนเค้ายังวนเวียนในชีวิตเรา// การสร้างระยะห่างหรือไม่ต้องเจอกันตรงๆจะช่วยได้มากเพื่อตัดความเคยชินเดิม

@nene_kritta การแยกความสนใจกับการตื่นใจเมื่อแรกรักทำได้ยากในหลายกรณี แต่คิดว่าความรัก ณ เวลานี้เริ่มต้นที่ "ตา" กันเยอะนะคะ

ผู้ร่วมสนทนา @EllisaKoshinaka @jip_sg @daiizyeye @onsarawutt @fwdmo @TORBCC @Tum_Marut @Panipui @gujee_gujee @intrarattan @Thanchy_Rw @jn_bibie @Going_Jasmine @saju423 @aueng_haha @nene_kritta @NudnaNud @urssw @Nithiwadeeh @BloodyPotion @kaeweird @noot010