นักการเมืองหญิงถูกคาดหวังให้เป็นตัวแทนผู้หญิง เพียงเพราะมีเพศสภาพหญิงเลยถูกทึกทักว่าต้องรู้ เข้าใจและใส่ใจประเด็นผู้หญิง
ดูเหมือนคนจะไม่ชอบนักการเมืองหญิงที่ไม่รู้เรื่องผู้หญิง แต่ก็ไม่ชอบนักการเมืองหญิงที่พูดแต่เรื่องผู้หญิง เรียกร้องให้ทำอะไรได้หลายอย่าง
นักเลือกตั้งหญิงถูกคาดหวังให้เป็นตัวแทนประชาชนและเป็นตัวแทนของผู้หญิง บางคนทำได้ บางคนเป็นไม่ได้ทั้งสองอย่าง
นักเลือกตั้งหญิงอาจเลือกใช้ประเด็นผู้หญิงในแนวสงเคราะห์สร้างฐานและความเชื่อถือทางการเมือง แต่ไม่ได้พยายามเข้าใจประเด็นจริงจังก็เป็นได้
การเข้าใจประเด็นเฉพาะในสังคมต้องอาศัยการติดตามและศึกษา การผลักดันนโยบายต้องอาศัยความเข้าใจการเชื่อมโยงและลำดับความสำคัญของประเด็นต่าง ๆ
ถามนักเลือกตั้งหญิงในประเด็นผู้หญิง อาจได้เห็นการให้ข้อมูลหรือการ“ดำน้ำ”แง่มุมต่างๆของชีวิตผู้หญิงอย่างพิสดารขึ้นอยู่กับฐานความรู้ของแต่ละคน
เมื่อถามประเด็นเดี่ยว นักเลือกตั้งตอบแนวคิด นโยบายเหมือนให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นมาก แต่เรื่องนั้นอาจไม่ออกเป็นนโยบายหรือไม่มีผลในทางปฏิบัติ
การตอบประเด็นนโยบายแต่ไม่ทำ นอกจากจะเป็นการเบี้ยวแบบตรงไปตรงมาของนักเลือกตั้งแล้ว อาจเป็นผลของการจัดลำดับความสำคัญของประเด็นนโยบายด้วย
พรรคการเมืองอาจคิดประเด็นผู้หญิงมากน้อยต่างกัน แต่ไม่ได้จัดประเด็นผู้หญิงเป็นอันดับต้นของนโยบาย มีเรื่องอื่นสำคัญกว่า
การซักถามนักเลือกตั้งหญิงเกี่ยวกับประเด็นผู้หญิงไม่พอ ต้องให้เธอจัดให้เห็นว่าประเด็นผู้หญิงอยู่ลำดับไหนหรือไม่อยู่ในสายตาของพรรคที่เธอสังกัด
ประเด็นผู้หญิงอาจไม่ได้ถูกเห็นเป็นเรื่องใหญ่ในสังคม เห็นเป็นประเด็นซ๊อฟต์ๆ ไม่เร่งด่วนขอขาดบาดตาย ทนกันไปก่อนได้
ประเด็นผู้หญิงเกี่ยวข้องกับความยากจน ปากท้อง ความปลอดภัย และการเลี้ยงดูกล่อมเกลาอนาคตของชาติ ไม่น่า soft นัก? ที่เห็นว่า soft เพราะไม่ใส่ใจ?
ผู้หญิงในรัฐไทยอาจเป็นเพียงฐานเสียง แต่ไม่ได้เป็นฐานนโยบาย ประเด็นผู้หญิงจึงไม่ได้ถูกผลักดันในการเมืองของนักเลือกตั้งอย่างจริงจังนัก
ผู้หญิงไทยกลายเป็นแม่ยกนักเลือกตั้ง อุ้มเธอและเขาเข้าสภา แต่ไม่ได้อยู่ในสายตาในการผลักดันนโยบาย
